Delosgaia

Vancouver - Coombs CC

  • Als je na vijftien jaar weer terugkomt op een locatie verwacht je best dat alles veel is veranderd. Dat is het ook, alleen de mensen niet. Over de vlucht hebben we vooraf veel lol gehad, op de klok duurde de vlucht van Schiphol naar Vancouver maar 15 minuten. Totaal duurde het 9 uur maar omdat we op een dusdanige noordelijk breedte vlogen waarbij we per uur steeds 15 graden naar het westen vlogen kwamen we volgens de klok 15 minuten na vertrek aan.
    In 2002 was het doorlopen van de douane relatief eenvoudig, we hadden nog geen ETA nodig. Je vertelde wat je kwam doen en zij vroegen of je iets aan te geven hebt. Natuurlijk zeg je dan “nee” maar zeg toch maar “Ja” als men vraagt of je fruit bij je hebt. Deze moet je inleveren.
    In 2017 ging het allemaal wat omvangrijker, niet moeilijker. Je meldt je samen aan bij een apparaat en plaats je paspoort er een voor een in. Je vult je gegevens in en krijgt een uitdraai. Dan loop je door naar de oude vertrouwde hokjes met iemand van de Canadese Customer Services. Je laat alles zien en het gesprek is heel gemoedelijk. We hebben netjes ingevuld dat we iets aan te geven hebben en je krijgt dan ook de vraag; “wat” en je vertelt dat je een appel bij je hebt. We krijgen het verzoek om deze in een afvalcontainer te gooien en mogen doorlopen.
    We lopen door naar de bagagebanden en wachten op de bagage. Nadat we deze hebben verzameld zoeken we een ATM machine om wat Canadese dollars te pinnen en lopen dan naar buiten. Vooraf hebben we vanuit Nederland per email aan het hotel gevraagd waar we de shuttlebus kunnen vinden. Deze stopt vlak bij de uitgang aan de ander kant van de toegangsweg tot de vertrek en aankomsthal. Bij de oppikplaats is een gratis telefoon en we bellen het hotel op. We moeten ruim een half uur wachten op de shuttlebus en we zijn niet de enige Nederlanders.
    In het hotel, eigenlijk is het meer een motel, krijgen we gelijk de sleutel van de kamer. We vernemen dat ze geen eigen restaurant hebben en horen waar we naar toe kunnen voor het avondeten en voor het ontbijt. Door het grote tijdverschil van negen uur is het feitelijk al drie uur in de nacht wanneer we zijn wezen eten. Daarna terug naar het hotel, nog wat lezen en TV gekeken en om acht uur hebben we het licht uitgedaan. Het motel ligt naast een drukke verkeersweg maar het geeft weinig overlast gedurende de nacht. De volgende morgen op tijd opgestaan in Canadese tijd en dan naar het ontbijt. Dit ligt naast het motel. We zijn hier uitgebreid wezen ontbijten omdat we rond de lunchtijd op de boot naar Vancouver Island zitten. Op advies hebben we daar al een plaats voor gereserveerd.
    Om negen uur zijn we opgehaald door het verhuurbedrijf. Het regent en dit blijkt de eerste regen in drie maanden in Vancouver te zijn. Bij het verhuurbedrijf is het niet druk, wat wil je ook zo na het seizoen. We worden snel geholpen met de afhandeling, krijgen de sleutel en worden naar onze camper gebracht. Daar krijgen we een uitstekend uitleg van de binnen en van de buitenkant en lopen gezamenlijk om de camper heen voor de inspectie op beschadigingen. We worden netjes gewezen om al bestaande beschadigingen en horen ook gelijk dat wij de laatste huurders van de camper zijn. Hij wordt verkocht. Het regent nog steeds flink terwijl we op de trap klimmen om het dak te inspecteren. Ziet er goed uit. Hierna halen we onze tassen op, krijgen nog enkele keukenspullen mee en zetten alles in de camper. Dan is het alleen nog het plaatsen van de Garmin routeplanner, de webcam en kunnen we vertrekken. Thuis hebben we de locatie van de ferry al ingevoerd en ook de locatie van onze eerste overnachting bij de Wharfstreet in Victoria. Voor de eerste keer maken we gebruik van de allerhandigste Wikicamps Canada.

  • Hotel

    Hotel in Vancouver

    Camper huur

    Canadream Vancouver

  • Op weg naar Victoria

  • Na een introductie van de camper en informatie zijn we vlak voor 12:00 weggereden, de wegbewijzering geeft de richting naar de ferry uitstekend aan. Een routeplanner is voor dit deel niet echt nodig geweest, om tien over twaalf staan we in Tsawwassen in de rij voor de ferry naar Swartz Bay. De pier waar de ferry vandaan vertrekt ligt net nog in Canada maar we varen door de wateren van de VS. We steken de Strait of Georgia over, varen tussen Mayne Island en Galiano Island door en dan verder door de Swanson Channel naar Swartz Bay.
    Aangekomen in Swartz Bay regent het weer en we nemen highway 17 naar Victoria. Het rijden met de camper gaat goed. Het manoeuvreren gaat nog een beetje onwennig maar onze ervaring is dat dit snel zal verbeteren. We hebben afgesproken dat we eerst inkopen gaan doen. Het is dus opletten en we weten dat er in de plaats Sidney een grote Mall is. Deze staat goed aangegeven, het is lastig voor ons om een geschikte parkeerplaats te vinden. Omdat het zicht naar achteren maar zeer beperkt is willen we niet achteruit insteken. Op geluk rijden we een parkeerplaats op naast de Mall, hier staat dat alleen hotelgasten daar mogen parkeren maar even verder op staat een vrachtwagen te laden en te lossen en in het verlengde vinden we een zeer geschikte plaats. We lopen terug naar de Mall, doen daar boodschappen en gaan op zoek naar een liquor store voor wijn en bier. Hierna terug naar Highway 17 en verder naar Victoria.
    In Victoria volgde we de borden naar de Wharfstreet, daar zit een parkeerplaats aan de haven waar je 3x24 uur kan staan, ook campers en het kost maar aan paar dollar per dag. Het is lastig rijden voor ons en twee keer moeten we een detour maken omdat we de afslag missen. Uiteindelijk rijden we de parkeerplaats aan de Wharfstreet op. Het is hier zeer vol maar vinden uiteindelijk een goede plaats aan de rand van de haven met goed uitzicht op het water. Zo we zijn in Victoria. We lopen nog wat rond langs de Wharfstreet en aanschouwen de aankomst en vertrek van watervliegtuigen.

  • Ferry Tsawwassen naar Swartz Bay

    Vertrokken uit Tsawwassen

  • Jordan River

  • De volgende morgen zijn we vroeg al wakker en na een klein ontbijt lopen we naar de lokale toeristinformatie. Deze blijkt nog niet open te zijn en we besluiten downtown Vancouver in te gaan. Na San Francisco kent Victoria de grootste populatie Chinezen en dat is goed te zien aan Chinatown. Deze bevindt zich in het oudste deel van Vancouver, vlak bij Wharftreet. De Chinezen zijn naar Canada gehaald als spoorarbeiders bij de aanleg van de lijn door de Rockies naar het oosten. Een groot deel is nooit meer vertrokken.
    Bij terugkomst zien we nog de Johnstreet bridge, dit is een mooie oude basculebrug. Hij wordt in maart 2018 vervangen door een geheel nieuwe basculebrug. Deze komt naast de oude brug. We besluiten om nog een paar uur in Victoria te blijven en maken een wandeling over het David Forster pad. Dit is een historisch pad dat Victoria fort verbond met een Indianen nederzetting meer naar de kust. Dit pad loopt nu voor een deel langs de haven en dan langs een aantal scheepswerven naar de strekdam die Victoria beschermd tegen zware golven. Vanaf deze strekdam heb je een uitstekend zicht op stijgende en landende watervliegtuigen. Nadat we een tijdje op de strekdam hebben gezeten lopen we binnendoor terug naar de Wharfstreet, op zoek naar een supermarkt. We hebben nog wat spullen nodig, onder meer plastic bekers. De glazen in de kast zijn niet goed weggezet door het verhuurbedrijf en daardoor gebroken. We moeten ook op zoek naar een pomp om diesel te tanken, de camper is namelijk maar met tank voor 25% gevuld opgeleverd. We rijden op diesel en dat is niet bij elke pomp verkrijgbaar, gelukkig is makkelijk te zien of men diesel verkoopt. Dat zijn namelijk gele pompen. Het is wel even zoeken en we rijden eerst langs de verkeerde kant van een pomp, we besluiten door te rijden naar het volgende tankstation. Hierna verlaten we Victoria naar het noordoosten richting Langford om de weg langs de Juan de Fuca strait te volgen. Tot op heden heeft alleen Hans nog gereden maar het wordt nu tijd om te wisselen en zo gauw als we de bebouwde kom uit zijn en een plekje vinden zijn we gestopt. Marion gaat nu rijden en dat gaat even soepel, in dit opzicht zijn we beide wel gewend om met grote auto’s en campers te rijden. Ze hebben een automatische versnellingen en dat is het enige waar we op moeten letten.
    Al snel rijden we langs de waterkant en rijden rustig verder tot we een leuk plekje vinden om eens te stoppen en rond te kijken. Dat is bij Jordan River, hier is een camperstop vlak aan het water en na enig overleg besluiten we om hier te overnachten. Het kost een paar dollar en de enige faciliteiten zijn toiletten en een schitterend uitzicht. Bij een Canadees echtpaar wisselen we zodat we het correcte bedrag in de envelop kunnen stoppen. De Canadezen willen gelijk meer van ons weten en voordat we er eg in hebben staan we een tijdje te praten. De locatie is schitterend en de vluchtroute voor tsunami’s staat duidelijk aangegeven. Dat is hier echt wel nodig, het is een aardbevingsgebied en elk moment kan een zware beving plaatsvinden.

  • Jordan River

    Jordan River

  • Goats on the Roof

  • De volgende morgen vertrekken we op ons gemak om verder de weg te vervolgen naar Port Renfrew en Juan de Fuca Provincial Park. In dit park is de trail Botanical Beach Loop Trail, deze loopt vanaf de parkeerplaats naar de kust en volgt de kust naar het zuidwesten tot dat de trail terugloopt naar de parkeerplaats. We drinken koffie en eten bij de parkeerplaats en zien gelijk onze eerste Bald Eagle.
    Bij de voorbereiding was het heel onduidelijk of we vanaf Port Renfrew door het binnenland naar het oosten kunnen of dat we terug moeten naar Victoria. Bij Jordan River hadden we in ons gesprek met de Canadezen al vernomen dat in het voorjaar de dirt road geasfalteerd is. Hij is heel goed berijdbaar en heet de Pacific Marine Road en is daarmee gelijk een public road. Het is een hele mooie weg en komt uit bij Cowichan Lake. Hier zoeken we een dump voor de zwart en grijs watertank. Copwichan Lake is een zeer provinciaal stadje met een redelijke Mall. Deze bezoeken we want we raken door ons brood heen. We vervolgen hierna onze weg over de Cowichan Valley Road naar Somenos waar we de Highway 1 opdraaien. Dit is een vier baans snelweg van Cowichan Bay naar Campbell River. We volgden deze weg tot de afslag maar Port Alberni. Ons doel van deze dag is Goats on the Roof. Dit is een supermarkt met een natuur dak bedekt met gras. Op het dak lopen geiten rond om het gras kort te houden.
    We hebben al eerder overdag een overnachting plaats uitgekozen in Coombs, de Coombs Campground. Dit blijkt een hele goede keuze te zijn geweest en we gaan aan het meer staan. We zijn de enige kampeerders en bij aankomst worden we gelijk getrakteerd op een Bald Eagle, drie Turkey Vultures en vier herten, moeder met drie jongen. Prima locatie voor ons.

  • Botanical Beach

    Botanical Beach met Washingston State aan de overkant van de Juna de Fuca Strait