Delosgaia

Mnt Rainier - Revelstoke

  • We rijden door naar Paradise, het Visitor Center. Het weer en zicht zijn slecht en op de berg ligt veel sneeuw en het sneeuwt er op het moment flink. We gaan het bezoekerscentrum in en kijken hier wat rond. Aan het eind van de middag rijden we weg naar een camping welke we gezien hebben aan de rand van het park. We stoppen onderweg niet meer omdat we morgen toch weer naar boven gaan en hopen dat dan het weer wat beter is.
    De camping is basic met droge toiletten en geen stroom. Bij de camping is geen bewaking en we zien één 4WD pickup staan. Wij zoeken een leuke plaats op en zien dan dat de berijdster van de 4WD pickup gewacht heeft met haar tent op te zetten tot dat er nog iemand anders op de camping gaat staan. Later komen er nog twee campers bij.
    Na het eten wordt er op de camperdeur geklopt en een man vraagt hulp in een mengsel van Duits en Engels. Aan zijn accent is duidelijk te horen dat hij een Nederlander is. Hij krijgt de verwarming niet aan. Het is hetzelfde systeem als bij ons. Aan de onderkant zit nog een aan/uit schakelaar. Na de uitleg blijven we zitten om nog wat te praten en te drinken. Ze zijn een paar dagen bij een kennis in Vancouver geweest, hebben een bezoek gebracht aan Vancouver Island en zijn nu onderweg naar Yellowstone NP. Ze hebben een pick-up gehuurd met een opbouw, de trap om in de campercabine te komen is stijl en smal. Als we later op de avond terug lopen is het 6°C. In de nacht blijft het vrij koud en het regent regelmatig.

  • De volgende morgen is het buiten net 7°C. Na het ontbijt gaan we eerst nog even bij de Nederlanders langs. Zij gaan hier vandaan rechtstreeks richting Yellowstone NP. Wij rijden terug naar Langmire. Hier lopen we het museum in en praten even met de ranger. Het weerbericht belooft nog niet veel goeds. Wij besluiten om terug te rijden naar de Krautz Creek. Hier is in 1947 een modderstroom vanaf de vulkaanhelling naar beneden gekomen. Op weg daar naar toe breekt de zon door en we besluiten om te draaien en naar Paradise door te rijden. Onderweg stoppen we nog bij Christine Falls en Narada Falls. Bij het eigenlijke uitkijkpunt kunnen we niet komen omdat dit nog met sneeuw bedekt is.
    Boven aan gekomen is het zicht beter dan gisteren maar de top is nog steeds niet te zien. We lopen wat rond en kijken naar de film in de zaal. Gisteren was er wel geluid maar geen beeld. We eten hier wat en volgens de ranger is er maar een kleine kans dat de top zichtbaar wordt. Omdat de weg bovenlangs nog gesloten is moeten we terug naar het westen. We rijden tot Ashford om te tanken en rijden weer terug richting de top om vervolgens de afslag van weg 52 te nemen. Deze weg snijdt een stuk af. Tijdens deze rit zien we plotseling de top van Mount Rainier maar er is geen geschikte plek om de camper stil te zetten en foto's te maken. We rijden nog een stukje de andere kant van het NP Mount Rainier in en ook hier regent het zo nu en dan. Via weg 12 rijden we de White pass op (een skigebied). En even verder pakken we de eerste camping bij Lake Rimrock, dit is vlak aan een meer. Er staan verschillende caravans maar het is erg rustig. Het lijkt ook wel of het hier niet geregend heeft.
    We eten in de camper en na het eten gaan we nog een stukje wandelen langs het water. Hier zien we een aantal 'elken'. We halen het fototoestel en de verrekijker uit de camper. Het begint al te schemeren maar toch lukt het nog om een paar foto's te maken. 's Nachts begint het aardig af te koelen en in de morgen is het net 5°C.

  • Christine Falls

    Christine Falls

  • Achter de Cascade Mountains

  • De volgende morgen is het opgeklaard maar fris. We rijden om 9.00 weg van de camping Silver Lake Resort. We gaan via Yakima richting Ellensbrug. We hebben daar bij de keuze tussen de 82 of de canyon road 821. We kiezen de laatste. Vlak voordat we de canyon inrijden kijken we nog even achterom en daar staat hij in al zijn grootsheid, Mount Rainier. Een slapende vulkaan waarvan men weet dat als het tot uitbarsting komt Boeing moet uitzien naar een andere locatie voor zijn fabrieken.
    Het dal onmiddelijk achter het kustgebergte heeft in de zomer een Mediterraan klimaat, men teelt daar veel citrusvruchten welke je in Europa in de landen rond de Middellandse zee terug vindt. Dit warme klimaat ontstaat door de perfecte noord-zuid ligging van het dal en de vele uren zonneschijn. Er staat een overwegend zuidelijke wind in het dal en omdat het oploopt naar het noorden is de temperatuur boven in het dal hoog en de luchtvochtigheid laag.
    Halverwege de canyon stoppen we om koffie te drinken en wat rond te kijken. Het weer is erg goed maar nog steeds fris. De wanden van de canyon road bestaan uit basalt met een totale hoogte van ruim 150m. De gehele zuidoost kant van Washington State is bedekt door dikke basalt afzettings. Deze basalt is afkomstig vcan de allereerste uitbarsting van de Yellowstone Hotspot. Vanuit Ellensbrug gaan we richting de Columbia River, deze blijven we volgen tot in Canada.

  • Yellowstone basalt

    Basalt afzetting Yellowstone hotspot

  • Bij Rocky Reach Dam eten we en bezoeken het visitor centrum. Sinds 11 september 2001 is er een strengere bewaking, alle bezoekers moeten door een metaaldetectorpoort. Naast de dam is een zalmtrap. Hier is een ruimte met ramen waar je de zalmen kan zien zwemmen. In het museum is een tentoonstelling over de geschiedenis van de Columbia River. Gedurende onze rondwandeling gaat het alarm af en iedereen wordt verzocht het gebouw te verlaten.
    Om 15.00 rijden we weg en gaan op weg naar Lake Chelan. We overnachten op camping 25 miles Creek. Het was even zoeken om de camping te vinden, op een gegeven moment stonden we op een parkeerplaats waar ook de camping moest zijn. Pas nadat we uitstapten en naar de rand van de parkeerplaats lopen zien we een aantal tenten en een caravan een meter of tien lager staan. Camping gevonden. Deze camping ligt heel verscholen tussen de bomen en een paar meter boven het meer.
    Het weer is vanmiddag iets bewolkter. Op de camping is Wil de gastheer en host. Zijn moeder is Portugese en hij staat hier met zijn vrouw voor 1½ maand. Langs de camping loopt een beek waar de zalm gebruikt van maakt op zijn weg naar de paaigronden.
    De volgende morgen is het weer nog steeds uitstekend. Wil brengt ons wat tijdschriften en informatie materiaal waarin de geschiedenis van de omgeving staat. Rond half tien rijden we weg terug naar de Columbia River en gaan de highway 97 langs de stuwmeren van de Columbia River volgen. Bij Pateros verlaten we de 97 om richting Twisk en Winthrop te gaan. Hier gaan we weer terug naar het oosten en terug bij de 97 gaan we naar het noorden richting Okanagan. Onderweg hebben we Wells dam nog bezocht. Via Omak, Tonasket en Oroville rijden we Canada in.

  • Zalmtrap Columbia river

    Zalmtrap in de Columbia River

  • Terug in Canada

  • Bij de grens kunnen we zo doorrijden, ze zijn in de States niet geïnteresseerd wie het land uitgaat alleen wie het land in komt. In Canada gaan we al vrij snel op zoek naar een camping. Dit keer een KOA camping. De camping wordt gerund door 2 Nederlandse dames. De plaatsen zijn mooi en we staan iets rechter dan op vorige campings. Later in de middag worden we door een groep Canadezen uitgenodigd om wijn te komen drinken en om te blijven eten. Het is een heel gezellige avond.
    In de nacht regent het een beetje maar de volgende morgen is het weer zonnig en half bewolkt. Op advies bellen we naar de volgende camping om te reserveren. We nemen afscheid van de Canadese vrienden en beloven dat we langs komen voordat we terug naar huis vliegen. Ze wonen vlak bij Vancouver.
    Wij rijden door Kelowna heen en volgen via het volgende dal de highway 33 naar het zuiden. Het weer is zeer wisselend dan weer een lekker zonnetje en later weer een zwarte lucht en een stortbui soms zelfs met hagel. Dan is het heel prettig dat je alles bij je hebt en niet naar buiten hoeft om naar de wc te gaan of om te gaan eten. In Grand Folks tanken we en doen wat boodschappen. In Canada koop je wijn in een Liquor store. We nemen de Canadese wijn van de vorige avond, die heeft ons prima gesmaakt.
    Aan het eind van de middag komen we aan op de camping bij de Cascade Cove. De camping ziet er uitstekend uit, met ruime plaatsen en ligt maar een paar kilometer van de grens met de VS af. Het is heel rustig op de camping en we besluiten om hier twee nachten te blijven. Reserveren was niet nodig geweest.

    De volgende dag begint bewolkt met een waterig zonnetje, maar het is niet koud. Rond het middaguur gaan we weg voor een wandeling door de Cascade Cove maar voorbij de cove kan je niet veel verder. Een groot hek met de woorden No Trespassing erop. Dus maar weer terug. Alles bij elkaar zijn we 2½ uur weggebleven. Terug bij de camper blijven we nog een poos buiten zitten. Later op de middag begint het te regenen en moeten we gedwongen binnen gaan zitten.
    Gedurende de nacht heeft het regelmatig geregend maar in de morgen begint het weer op te klaren. Er hangt lage bewolking en mist boven de rivier. We staan redelijk op tijd op omdat we niet te laat willen vertrekken. We rijden eerst naar Castlegar voor de nodige boodschappen. De hemel begint nu geheel te betrekken maar zo nu en dan is er een waterig zonnetje zichtbaar, het is niet erg koud. Vanuit Castlegar gaan we naar het noorden en volgen de highway 23 welke langs de Slocun River loopt. Hierbij passeren we de plaatsen Slocun, Silverton en Nakusp. Op deze weg zien we onze eerste zwarte beer. We nemen foto's en filmen een stuk video.
    Halverwege de middag komen we aan bij de ferry van Galena Bay. Daar moeten we geruime tijd wachten, ondertussen lezen we wat in het zonnetje. De ferry laat iets langer op zich wachten maar om 16.30 zitten we op de boot. Op de ferry staan we vooraan met een groep motorrijders en als zij eraf zijn kunnen we gelijk aan de overkant vertrekken. Het uitzicht vanaf de boot is magnifiek. Na vertrek vanaf de ferry rijden we langs de andere oever van het meer totdat we bij de Interstate 1 aankomen. Deze volgen we naar de camping.

  • Cascade Cove

    Cascade Cove