Delosgaia

San Gerardo de Dota - Playa Dominical

  • Vandaag vertrekken we uit San Gerardo de Dota vallei naar Playa Dominical gelegen aan de kust van de Grote Oceaan. San Gerardo de Dota is een locatie niet vergelijkbaar met een van de andere plaatsen. Het is gelegen in een nevelwoud, net als Monteverde alleen ligt de locatie op ruim 2200m en dat is veel hoger dan Monteverde.
    We zijn om kwart voor zessen opgestaan, hebben de rest van de spullen ingepakt en zijn om half zeven familiaar gaan ontbijten. Om half acht rijden we weg met de bus, het is fris en zwaar bewolkt. We zien nu wat we twee avonden geleden in het donker hebben afgelegd. We rijden langzaam weer naar boven naar de Pan American highway toe.
    Op de Pan American Highway aangekomen stijgt de weg nog naar 3305 m. Dit is het hoogste punt in Costa Rica die per auto is te bereiken. De planten zijn allemaal Alpien, bestand tegen extreme kou. In de winter valt hier sneeuw en in de laatste ijstijd was het gebied bedekt met gletsjers. Hier vandaan dalen we naar San Isidro de El General. We stoppen op diverse plaatsen om foto’s te maken en om van het landschap te genieten. De helling is erg instabiel en er zijn een aantal modderlawines. Bij een van de lawines moeten we een half uur wachten totdat de weg vrij gemaakt is.

  • Cerro Chirripó

    De actieve vulkaan Cerro Chirripó, hoogte 3820m

  • Playa Dominical

  • We drinken koffie bij een locatie waarop kleinschalige wijze de koffiebonen worden gedroogd, gebrand en gemalen. Het is hier al een stuk warmer en de vest of trui kan uit. Als we bij Playa Dominical aankomen is het warm en schijnt de zon volop. We blijven hier één nacht, de kamers zitten met zijn vieren in een blok en elke kamer heeft een overdekt buitenzitje als huiskamer.
    We wilden hier graag walvissen en dolfijnen gaan spotten maar de deining in de middag is veel te groot en meestal is het weer dan ook te slecht. We krijgen de waarschuwing dat elke middag rond vijf uur de onweer en regen hier altijd los barst. Je kan dan beter terug zijn in het hotel.
    We eten eerst in het hotel en lopen daarna langs de rivier naar het dorp. In het dorp zien we de bekende souvenirshops maar zien niets wat de moeite van het kopen waard is. We lopen een stukje langs het strand en blijven daarbij zo veel als mogelijk in de schaduw van de kokospalmen. Het is hier goed warm. De lucht in de gaten houdend lopen we terug naar de lodge, langs de rivier zien we diverse vogels en horen en zien toekans. Tegen half vijf zijn we terug bij de lodge en het begint al wat te regenen.
    We zijn flink bezweet van de wandeling langs het strand, het valt wel op dat de luchtvochtigheid aan de westkust lager is dan aan de oostkust. Voor het eten nemen we eerst een douche en gaan dan naar de bar. Een groot deel van de groep is er al en er wordt heel wat afgekletst terwijl de regen is losgebarsten. Ja, daar wil je niet in lopen. Na het eten tekenen we de bon af zodat we de volgende morgen alles in één keer kunnen betalen met de creditkaart. Om kwart over negen gaan we naar bed.

  • Trapiche de Nayo

    Koffiebranderij Trapiche de Nayo