Delosgaia

Corcovado NP - Manuel Antonio

  • We zijn in de Eco-lodge van Corcovado National Park en vertrekken deze dag naar Manuel Antonio. De bus wacht ons op in Puerto Jiménez, dichterbij kan hij niet komen. We staan even voor zes uur op, deze nacht is een klamme nacht geweest maar het heeft niet geregend. Pakken de tassen gelijk in en nemen alles mee naar de receptie, de rekening hebben we de vorige avond al betaald. Het is zwaar bewolkt maar regent nog niet. Het ontbijt bestaat vandaag uit broodjes, pannenkoekjes, rijst en een roerei. In Costa Rica is rijst een ontbijtgerecht. Het wordt gegeten met bonen en gehakt.
    De paard en wagen staat om zeven uur al klaar en we leggen onze bagage er in. Als we navragen wat te doen wanneer het gaat regenen, horen we dat het droog blijft. We hebben onze slippers aan gedaan zodat we eenvoudige door het water kunnen lopen en de wandelschoenen zijn in de tas gedaan. Even over de helft begint het te regenen, de poncho’s zitten ook in de tas omdat het toch geen zin heeft om ze aan te doen. Met de poncho’s aan wordt je even nat van het zweten als door de regen. We worden behoorlijk nat door de regen maar dat droogt wel weer en het is niet koud.
    De jeeps staan bij de landingsbaan op ons te wachten en als de paard en wagen aankomt, blijkt dat men alle bagages in plastic zakken heeft gedaan. De bagage gaat achter in de jeep en pickup. Bij het basiskamp gaat iedereen eerst naar het toilet voordat we beginnen aan de twee uur durende tocht naar Puerto Jiménez. Voordat we in de bus verder gaan doen we eerst nog wat boodschappen en weer een sanitaire stop, komt zeker door de regen.
    We vertrekken om half elf vanuit Puerto Jiménez en rijden dezelfde weg terug naar de Pan-American highway. In Palmer verlaten we de highway en volgen de kustweg naar Manuel Antonio. In Palmer stoppen we bij een historische stoomtrein voor de groepsfoto’s. Op het veld rondom de trein liggen grote stenen bollen van wel een meter diameter. Deze zijn gevonden in velden bij het omploegen voor de verbouw van bananen. De bollen zijn perfect rond en gehakt door pre-colombiaanse bewoners van Costa Rica uit granitoide gesteenten in het Cordillera de Talamanca gebergte. Het doel van de bollen is volledig onbekend. We lunchen in Palmer en vertrekken om half twee. Het is zwaar bewolkt en regent zo nu en dan.

  • Beach foto

    Op het strand van de grote Oceaan

  • Manuel Antonio

  • Manuel Antonio ligt boven op een kaap aan de kust en de weg er naar toe is af en toe steil. Om half vier komen we aan bij het hotel. Het hotel ligt pal aan de weg maar er is parkeerplaats. De bagage wordt van de bus gehaald en naar onze kamer gebracht, bij inspectie van onze bagage blijkt één tas erg nat te zijn geworden. Het is onze schoenen tas waar gelukkig maar weinig kleren inzitten en wat boeken en tijdschriften. De schoenen drogen wel weer, de boeken zijn niet nat geworden maar de tijdschriften wel. Niets aan te doen, we hangen de kleren en schoenen uit en zetten de airco en plafond ventilatoren aan. Onze kamer is best groot met een complete keuken, ruime badkamer en zitje met TV.
    We willen de volgende dag een boottocht gaan maken door het uitgestrekte mangrovewoud langs de kust. Dit kost ons $ 65,00 per persoon en dat is inclusief lunch. Om kwart over tien worden we opgehaald voor een tocht van vier uur.
    We lopen naar de bar om iets te drinken. We hebben met een aantal andere reisgenoten afgesproken om gezamenlijk om zeven uur te gaan eten in het restaurant El Avion aan de overkant van de weg. Het restaurant is gebouwd rondom een skelet van een Hercules transport vliegtuig met een bar in het ruim van het vliegtuig. Dit vliegtuig is verongelukt bij de landing op een illegaal CIA vliegveld in het uiterste noordwesten van Costa Rica. De CIA gebruikte het vliegveld om de opstandelingen in Nicaragua van wapens te voorzien in de strijd tegen de democratische gekozen Sandinistische regering in Nicaragua. Costa Rica heeft het vliegtuig in beslag genomen en maakt nu deel uit van het restaurant El Avion. Het eten is uitstekend. Het begint bijna gewoon te worden maar onder het eten regent het weer zwaar. We hebben geen paraplu bij ons maar gelukkig kunnen we er een lenen zodat we toch droog in het hotel aankomen. We bemerken in de kamer dat de airco de spullen al aardig droog begint te krijgen.
    De gehele nacht heeft het met enige regelmaat flink geregend en als we opstaan is het nog zwaar bewolkt. Om acht uur gaan we ontbijten. We nemen voor de verandering een continentaal ontbijt met heel veel fruit. Om kwart over tien worden we opgehaald voor de boottocht door het mangrovewoud. De tocht is wel aardig maar de gids zowel de bestuurder van de boot zijn niet bepaald bedreven in het spotten van dieren. Wij zien ze veel sneller en de bestuurder is niet in staat om de boot stil te houden. Hij vaart constant heen weer als er ergens een dier is gesignaleerd. Dit maakt het maken van foto’s een lastige zaak. Na afloop van de toer krijgen we een lunch aangeboden bestaande uit Costa Ricaanse gerechten. Dit maakt de toer beter.
    Terug in het hotel is het weer prima opgeklaard en we gaan zwemmen in het zwembad van het hotel. De rest van de middag brengen we lezend en luierend door totdat we met de gehele groep en de bus naar een restaurant rijden voor de laatste maaltijd met Jaime, onder chauffeur en toeverlaat. Om half tien zijn we terug in het hotel en het regent weer. De volgende dag rijden we terug naar San José voor onze laatste nacht in dit uitzonderlijke mooie land.

  • Steam train

    Oude stoomtrein

    Mangrove Python

    Mangrove Python

    Hercules CIA Plane

    Hercules CIA Plane